عنوان تقيه بر گردن او نيست و ظاهر مىشود در حالىكه نسبت به احدى از جبابره و حكومتهاى مختلف تمكين و تسليمى نداشته و از راه تقيه هم حكومتهاى غير اسلامى و حكومتهائى را كه تمام اسلامى نيست در ظاهر امضا نكرده است او اكمل مظاهر اسم « العادل » و « السلطان » و « الغالب » و « الحاكم » است و چنان شخصيت و مقامى از اينكه تحت سلطنت غير خدا واقع شود يا به حكومتى از حكومتهاى جائر به تقيه رأى داده باشد برحسب اخبار محفوظ و محروس است و چنانچه از اخبار كثير استفاده مىشود ، آن حضرت به تقيه عمل نخواهد كرد و حق را آشكار و باطل را از صفحهء روزگار برخواهد انداخت . پس يكى از حكم و مصالح غيبت اين است كه آن حضرت پيش از رسيدن وقت ظهور و مأمور شدن به قيام ناچار نمىشود مانند پدران بزرگوارش از راه تقيه با خلفاء و زمامداران و سياستمداران وقت بيعت نمايد و وقتى كه ظاهر مىشود هيچ بيعتى در گردن او نيست و هيچ حكومتى را بر خود غير از حكومت خدا و احكام و قوانين قرآن حتى به ظاهر و تقيّه هم ، نپذيرفته است . و اين معنى از چند حديث كه در « كمال الدين » باب 48 - باب علّت غيبت - و در « عيون » و « علل » و كتابهاى ديگر روايات شده استفاده مىشود ، از جمله در حديث هشام بن سالم ، حضرت صادق عليه السّلام مىفرمايد : « يقوم القائم و ليس فى عنقه بيعة لأحد » « قائم عليه السّلام قيام مىكند در حالىكه در گردن او بيعت براى احدى نيست » .